واریس

واریس

واريس چيست؟
سيستم گردش خون: قلب خون پر اكسيژن را توسط شريان ها به سمت پاهاي شما حمل مي كند و خون كم اكسيژن توسط وريد ها از پاها به سمت قلب بر مي گردد. سيستم وريدي دو جزء مهم دارد : اولين جزء سيستم وريدي عمقي مي باشد. در زير ماهيچه ها قرار داشته و 90% خون را از پاهاي شما خارج مي كند و در صورت ايجاد لخته در سيستم وريدهاي عمقي مي تواند تهديد كننده حيات باشد. اين جزء ارتباطي با وريدهاي واريسي ندارد. بخش دوم سيستم وريدي سطحي است . تقريباً 10 درصد خون را از پاها خارج مي كند . اين سيستم مي تواند لخته ايجاد كند و سبب درد و نارحتي در اين ناحيه شده كه به آن خاصيت سطحي مي گويند ولي نمي تواند تهديد كننده حيات باشد. اين سيستم ارتباط مستقيم با وريدهاي واريسي شما دارد. وريدها داراي دريچه هاي يك طرفه بوده كه در هنگام عبور خوني به سمت بالا باز مي شود و در برگشت خون محكم بسته مي شود و جلوي نشت خون به سمت پايين را مي گيرد. چنانچه وريدهاي عمقي داراي دريچه هاي معيوب باشد شما دچار تورم فرض مي شويد. در حالي كه دريچه هاي معيوب در وريدهاي سطحي سبب وريدهاي واريسي مي شود.

وريد صافن تنه اصلي وريد سطحي مي باشد. وريدهاي واريسي مانند شاخه هاي اين درخت مي باشد. وريد صافن در كشاله ران شروع مي شود و در زير پوست ران و ساق پا ادامه و در ناحيه پا خاتمه مي يابد. در ناحيه كشاله ران صافن به سيستم وريدي عمقي متصل شده و وريد فمورال نام مي گيرد و از طريق يك دريچه مانع از انتقال فشار بالاي خون وريد فمورال به وريد صافن مي شود . در وريدهاي واريسي اين دريچه دچار نشت مي شود.

علل ايجاد واريس
سن، جنس، سابقه فاميلي، حاملگي هاي متعدد ، چاقي، ايستادن طولاني

پيشگيري 
اقداماتي كه به برگشت خون به سمت قلب كمك مي كند مي تواند سرعت پيشرفت وريدهاي واريسي و احساس ناراحتي از مشكلات وريدي را به حداقل برساند. جورابهاي فشاري درجه بندي شده براي برگرداندن مايع از پاها به سمت قلب مفيد مي باشد. جورابها تا زانو توصيه نمي شود آنها حداقل بايد رانها را بپوشاند . فعال بودن و به حداقل رساندن نشستن يا ايستادن براي دورههاي زماني طولاني نيز كمك كننده اند . اگر هيچكدام از اين اقدامات پيشگيري كننده براي كاهش نشانه ها مفيد نبودند درمان توصيه مي شود.

درمانهاي انتخابي براي وريدهاي واريسي 
- عدم درمان : برخي بيماران براي وريدهاي واريسي خود درماني انتخاب نمي كنند. آنها ممكن است در تمام طول عمرشان وريدهاي واريسي را داشته باشند و هرگز دچار پيشرفت عوارض جدي بيشتر از درد مزمن مهم نشوند.
- جورابهاي فشاري: به درمان وريدهاي واريسي با هل دادن خون به طرف بالا در پاها كمك مي كند و در بسياري از موارد ناراحتي را برطرف مي كند. 
- اسكلروتراپي با گايداولتراسوز: تحت هدايت اولتراسوزيك سوزن وارد وريد صافن شده و دارو مستقيماً بداخل وريد بيمار تزريق مي شود. اين دارو ديواره رگ را تحريك مي كند و باعث كلاپس و ايجاد اسكار مي شود.
- داخل وريدي با ليزر: يك كاتتر در سطح زانو به داخل وريد صافن فرستاده شده كه اين كار با سوزن با سايز بزرگ انجام مي گردد، گرچه بعضي اوقات براي مشخص كردن وريد يك برش لازم مي باشد. سپس يك فيبر ليزر از طريق كاتتر به داخل قسمت پروگزيمال وريد صافن فرستاده مي شود و به آرامي در حالي كه انرژي را به داخل وريد آزاد مي كند، به آرامي خارج مي شود كه اين باعث آسيب به ديواره وريد مي گردد و اين آسيب به نوبه خود باعث بسته شدن وريد صافن مي شود.
- سرپايي: بعد از اينكه ليزر درماني داخل وريدي، وريدهاي پروگزيمال صافن را تخريب كرد ، شاخه هاي وريدهاي واريسي به روش جراحي خارج مي شود اين كار به وسيله يك برش ريز با ابزاري شبيه به سوزن قلاب دار انجام مي گردد.وريدها قلاب شده و از پا كشيده مي شوند. برش به وسيله چسب بخيه بسته مي شوند بخيه احتاج ندارد و در بيشتر مواقع روز بعد مي توانيد مرخص شويد. 
- بستن و بيرون آوردن: براي برداشتن وريدهاي واريسي روش جراحي سنتي استفاده مي شد. در اين روش برشهاي بيشماري داده مي شود كه نياز به بخيه زدن و دوره بهبودي طولاني است.
- درمان جراحي: قسمت اول جراحي ايجاد يك برش در پوست ناحيه كشاله ران و برش دادن محل اتصال وريد صافن و وريدهاي فمورال براي قطع ارتباط آنها مي باشد در اين ناحيه تعداد زيادي شاخه از وريد صافن مي آيند و اين وريدها نيز بايد قطع شوند. وريد صافن سپس تا زير زانو باز مي شود تا به طور كامل از ران جدا شود. مطالعات پژوهشي نشان داده است كه اين مانور شانس رشد مجدد وريدها را كم مي كند. جراحان، ديگ تا مچ پا اين كار را انجام نمي دهند چرا كه در قسمت هاي پايين تر وريدها خيلي نزديك به اعصاب بوده كه ممكن است باعث آسيب به عصب و بي حسي پا گردد. در عوض روش ايمني تر جداسازي وريدهاي واريسي در قسمت پايين پا به روش برشهاي كوچك متععد ( با طول 5-2 mm ) و خارج كردن وريدها از آنجا مي باشد( به نام روش Avulsion ) . سرانجام زخم هاي كشاله ران با استفاده از بخيه هاي جذب شونده زير پوستي ( به منظور ديده نشدن ) بسته مي شوند. برشهاي avulsion معمولاً به خوبي ترميم شده بدون اينكه به بخيه نياز باشد چرا كه بسيار كوچك است. گرچه گاهي چسب بخيه كاغذي يا چسب هاي جراحي براي بستن اين زخم ها استفاده مي شود خيلي به ندرت يك بخيه لازم مي شود. 
بانداژ فشاري براي جلوگيري از خونريزي و كبودي اطراف پا بسته شده و عمل پايان مي پذيرد. عمل معمولاً حدود 1-0.5 ساعت براي هر پا طول مي كشد ولي شما ممكن است مدت بيشتري از بخش خارج باشيد كه اين به خاطر تمام بيماران حداقل به مدت 0.5 ساعت در ريكاوري براي به هوش آمدن باقي مي مانند.

اطلاعات به بيمار قبل و بعد از جراحي
قبل از عمل جراحي:جراح شما ممكن است به شما پيشنهاد كند كه اگر ccp مي خوريد يك ماه قبل از عمل مصرف آن را متوقف كنيد اين به علت كاهش ريسك ايجاد ترومبوز است. البته اين خيلي مهم است كه شما به فكر ساير روش هاي پيشگيري باشيد( بصورت جايگزين). پزشك ممكن است به شما داروي تزريقي براي رقيق شدن خون قبل از عمل بدهد. يك هفته قبل از تاريخ قطعي عمل شما ممكن است نياز به ويزيت مجدد براي اطمينان از آماده بودن شما براي عمل داشته باشيد. لطفاً تمام داردهايي را كه مصرف مي كنيد در زماني كه جهت عمل به بيمارستان مي آييد به همراه خود بياوريد و به پزشكان نشان دهيد.
بعد از عمل جراحي:وقتي شما از اتاق عمل به بخش باز مي گرديد ممكن است احساس خواب آلودگي داشته باشيد اما احساس درد ناخوشايندي نداريد. اگر چنين باشد به پرستار مراقبتان اطلاع داده تا آنها يك مسكن براي ناخوشي شما تجويز نمايند. پاي شما به صورت محكم بانداژ شده است.6-4 ساعت اول بايد در تخت باقي بمانيد و چنانچه به چيزي نياز داريد زنگ احضار پرستار را بزنيد. بعداً اگر پزشكتان اجازه داد مي توانيد بنشينيد و حتي بعد از آن تحت نظارت از تخت خارج شويد. زماني كه به اندازه كافي به هوش آمديد مي توانيد نوشيدني و حتي يك غذاي سبك را شروع كنيد.
بانداژ فشاري چسب يا بدون چسب بعد از يك تا دو روز برداشته مي شود. زماني كه بانداژ برداشته شد شما مي بايستي از جوراب ساق بلند فشاري استفاده كنيد تا براي 4-2 هفته بعدي يا تا زماني كه پاهايتان احساس راحتي كند بپوشيد. هدف از اين جوراب حمايت از پا و كمك به جريان خون در وريدهاي عمقي پا و كاهش مقدار كبودي و حساسيت مي باشد. خونريزي از بين بانداژ يا جوراب غير معمول نبوده و نبايد نگران آن باشيد در اين صورت پاهايتان را بلند كرده فشار مداوم به نقطه خونريزي براي 10 تا 20 دقيقه آن را متوقف مي كند. جورابها را شبها در صورتي كه احساس راحتي بيشتري داريد مي توانيد خارج كنيد. برشهاي avulsion كوچك در پا معمولاً با چسب جراحي يا چسب بخيه بهتر از بخيه بهبود مي يابد . برش اصلي در بالاي پا با بخيه زير پوستي قابل جذب بسته مي شود.سعي كنيد اين زخم ها را براي 3 روز خشك نگه داريد و بعد از آن مي توانيد دوش بگيريد.
اما سعي كنيد از غوطه ورسازي محل زخم در آب تا 5 روز خودداري كنيد. چسب بخيه از زخم هاي پا ممكن است جدا شود اما درباره آن نگران نباشيد. به ندرت بخيه ها ممكن است جدا شود كه پرستار بخش ترتيب آن را مي دهد.

اطلاعات به بيمار در منزل 
1- جهت بازگشت به فعاليت روزمره به 4-3 هفته زمان نياز داريد و در صورتيكه شغلي داريد كه مستلزم ايستادن طولاني مي باشد اين زمان به 6 هفته طول مي كشد.
2- تا زماني كه درد داريد رانندگي نكنيد( حدوداً يك هفته) 
3- سه بار در روز به مدت كوتاه قدم بزنيد (جهت حفظ گردش خون در پاهايتان) 
4- از ايستادن طولاني مدت، روي هم انداختن پاها، بالا قرار دادن پاها هنگام استراحت بپرهيزيد.
5- دو هفته بعد از عمل مي توانيد فعاليت جنسي داشته باشيد.
6- در هفته اول بعد از عمل بانداژ جورابهاي ساق بلند روز و شب مي باشد ولي بعداز هفته اول شبها بايد درآورده شود و به مدت 6 هفته در طول روز پوشيده شود.
7- در هفته اول به صورتي بنشينيد كه پاشنه هاي شما بالاتر از لگن قرار گيرد تا به درناژ مايع اضافي از بافت ها و ترميم كمك كند. 
8- در صورت تجويز پزشكتان از داروهاي ضد التهاب و ضد درد استفاده كنيد ( هفته اول)
9- از ورزشهاي سنگين به مدت 1 تا 2 هفته بپرهيزيد.
10- از وان آب گرم ، استخر و وان حمام براي 2 هفته پرهيز كنيد.
11- در زمان تعيين شده به جراحتان مراجعه كنيد ( جهت درآوردن پوشش اوليه و بخيه ها، استفاده از سونوگرافي جهت اطمينان از بسته شدن وريدهاي عمقي تر كه درمان شده اند و از اينكه هيچ لخته اي در سيستم وريدي عمقي تشكيل نشده است) .
12- پرهيز از چاق شدن و پوشيدن ساپورت سفت و سبك يا جورابهاي ساق بلند به طور مرتب مي تواند از بازگشت و پيشرفت وريدهاي واريسي جلوگيري كند.

عوارض
خطرات بالقوه و عوارض اختصاصي ناشي از عمل جراحي وريدها شامل موارد زير مي باشد(البته فقط محدود به اين موارد نيست) برداشتن وريدهاي واريسي ناچاراً سبب ايجاد كبودي و آزردگي مي شود كه شدت آن بستگي به تعداد وريدهايي مي باشد كه برداشته شده است كه گاهاً حدود چندين هفته طول مي كشد تا تمام كبودي ها به طور كامل از بين برود.
از آنجا كه زخم اصلي در كشاله ران است، مي تواند عفوني شود. اگر زخم دردناك و قرمز شود مي تواند دلالت به عفونت داشته باشد كه با يك دوره درمان آنتي بيوتيك درمان مي شود. همين اتفاق مي تواند براي ساير زخم ها بيفتد. عصب هاي كوچك مجاور وريدها مي توانند تخريب شوند و منجر به ايجاد مناطق بي حسي در پا و پشت پا در حدود 20-10 % بيماران شوند. اين عارضه اغلب در عرض يكسال بعد از جراحي از بين مي رود ولي گاهگاهي هميشگي است. يك ترومبوز مي تواند در رگ هاي عمقي تر پا ايجاد شود( DVT) و گاهاً اين منجر به آمبولي ريه مي شود ( لخته خون در ريه). لخته خون در ريه مي تواند كشنده باشد اين اتفاق در كمتر از 1% بيماران رخ مي دهد و هر كوشش براي به حداقل رساندن اين ريسك با بانداژ پاها، زود به حركت درآوردن بيمار و استفاده از رقيق كننده هاي خون انجام مي شود. 
از آنجا كه كانال وريدي اصلي با جراحي حذف شده است، بدن سعي مي كند يك راه فرعي براي خون ايجاد كند. بنابراين رگ هاي جديد مي توانند در پا غالب شوند. همچنين وريدها تمايل دارند در طول شاخه هايي كه از حذف رگ هاي قديمي باقي مانده اند براي برقراري اتصال با سيستم وريدهاي عمقي رشد يابند . بنابراين دلايل وريدهاي واريسي تمايل به عود بازگشت زمان مي باشد. عود مجدد ممكن است به سرعت و در عرض سال اول بعد از عمل اتفاق بيفتد و يا به آهستگي در طي 20 تا 10 سال ايجاد شود.

تهیه و تنظیم : بیمارستان رضوی


دانلود کاتالوگ